Parfümeride kullanılan "üst notalar", "orta notalar" ve "alt notalar" terimleri modern parfümeride çok fazla kafa karışıklığına yol açtığı için sık sık soru konusu olmaktadır. Eskiden parfümcüler klasik piramit yapısında parfümler üretirken, günümüzdeki gibi büyük miktarlarda "doğrusal" aroma kimyasalları kullanmadıkları zamanlar bu terimler çok daha basitti.
Üç nota katmanı
İlk izlenim
Parfümü sıktığınızda ilk fark ettiğiniz koku maddeleridir. En uçucu, yani en hızlı kaybolan bileşenlerdir.
Parfümün kalbi
Birkaç saat sonra bile hissedilebilen, üst notalar kaybolduktan sonra ortaya çıkan ana karakterdir.
Kalıcı iz
Parfümün kuruma aşamasında ciltte kalan, en az uçucu olan notalardır.
Piramit modeli ve sınırlamaları
Bu açıklamalar genellikle bir piramit diyagramı ile birlikte görselleştirilir; ancak bu biraz yanıltıcı olabilir çünkü parfümü aslında bu şekilde koklamayız. Bir piramit, her bir malzemenin tepeden tabana doğru sırayla aktığı izlenimini verir — oysa gerçekte durum böyle değildir.
Gerçekte, parfümün başlangıcında çoğunlukla üst notaları, biraz orta ve biraz da alt notaları hissedeceksiniz. Ardından daha çok orta ve alt notalar öne çıkar; son olarak da yalnızca alt notalar kalır — bu da parfümün kuruma aşaması olarak adlandırılır.
Koku piramidi, faydalı bir pazarlama aracı olsa da parfümeri öğrencileri için pek yardımcı değildir ve büyük kafa karışıklığına yol açabilir.
Esneklik ve doğrusallık
Parfüm malzemelerini üst, orta veya alt notalar olarak sınıflandırırken bir miktar esneklik gerekir; bu nedenle katı bir yapıdan ziyade gevşek bir kılavuz olarak kullanılmalıdır. Malzemeler birbirleriyle etkileşime girer ve bazı üst notalar yavaşlarken, alt notalar kendi başlarına olduklarından daha fazla yükselebilir.
Günümüzde ticari parfümerideki koku yapısı daha doğrusal bir hal alıyor ve genellikle çok yüksek etkili aroma kimyasallarının aşırı dozlarda kullanılmasıyla karakterize ediliyor; bu nedenle ilk fark ettiğiniz notalar mutlaka üst notalar olmayabiliyor.